ساشه تارتونیک باریج اسانس

• آسیب های حنجره ای: افرادی که از صدای خود بیش از حد و یا به طور حرفه‌ای استفاده می‌کنند مانند معلمان، خوانندگان، نمایندگان فروش و اپراتورهای مرکز تماس
• برخی بیماری های خود ایمنی مثل آرتریت روماتوئید، پمفیگوئید و لوپوس با درگیری در حنجره می تواند به صورت مزمن ایجاد گرفتگی صدا کند.
• مواد استنشاقی سمی: شامل سیگار کشیدن، آلودگی هوا، کار در محیط های آلوده
• ضربه به تار صوتی: در نتیجه ی جراحی یا لوله گذاری تنفسی

بارهنگ  ( Plantago major)

بارهنگ از زمان های قدیم به طور گسترده برای مدیریت طیف گسترده ای از بیماری ها از جمله گلودرد، سرفه ، زخم، تب و یبوست استفاده می شده است. مطالعات جدیدی که روی بارهنگ انجام شده این گیاه را بعنوان یک التیام دهنده زخم، ضد التهاب، ضد درد، ضد باکتری ، ضد ویروس و همچنین یک آنتی اکسیدان معرفی می کند. فعالیت بیولوژیکی و اثرات درمانی بارهنگ به تعدادی از ترکیبات شیمیایی موجود در آن من جمله: فلاونوئیدها، آلکالوئیدها، ترپنوئیدها، مشتقات ترکیبات فنلی ( کافئیک اسید)، موسیلاژ دانه و… بر میگردد  در یک مطالعه حیوانی ، مهار COX-2 را مسئول عمل ضد التهابی معرفی کرده است. نتایج مطالعه دیگر نشان داده‌ است که عصاره دانه بارهنگ فعالیت ضددردی قابل توجهی دارد (تست Writhing و تست Tail-flick) . بارهنگ، چندین ماده شیمیایی با فعالیت ضد التهابی و ضد دردی دارد که استفاده از آن را در درمان التهاب گلو و دهان در طب رایج به خوبی تبیین می کند. در طب سنتی، استفاده از بارهنگ برای درمان زخم های دهان و التهاب گلو به دلیل اثرات ضد التهابی و ضد دردی رایج بوده است (11) از دگرانولاسیون ماست سل ها جلوگیری می کند و می تواند برای درمان آسم و بیماری های آلرژیک استفاده شود.

علاوه بر آن، از عفونت پنوموکوکی (Pneumococcus) در موش ها و درمان برونشیت مزمن محافظت می کند . دارای اثرات تعدیل کننده ایمنی نیز می باشند

بارهنگ یک ضدعفونی کننده و ضد باکتری است زیرا بر هر دو باکتری گرم مثبت ( پارگی دیواره‌های سلولی باکتری‌) و گرم منفی ( تشکیل حباب) فعالیت باکتری‌کشی دارند  عصاره بارهنگ تاثیری معادل 76 درصد تاثیر پنی سیلین بر باکتری استرپتوکوکوس پیوژنز (Streptococcus pyogenes) ، عامل گلو درد چرکی و برابر اریترومایسین بر باکتری انتروکوکوس فکالیس (Enterococcus faecalis) داشته است

ریحان (Ocimum basilicum)

تخم ریحان یا تخم شربتی از قدیم الایام به علت داشتن ترکیبات موسیلاژی دانه که با جذب آب به حالت ژله ای تبدیل می شوند به عنوان یک نوشیدنی در فرهنگ ما ایرانیان جای داشته است. ترکیبات شیمیایی فعال زیستی مختلفی مانند لینالول، ژرانیول، متیل اوژنول، متيل چاويكول، 1،8-سینئول و….ا ز گیاه ریحان گزارش شده و آن را به یک گیاه با ارزش غذایی و دارویی تبدیل کرده است. گياه ريحان از ديرباز به طور سنتي در درمان بيماري هايي چون سردرد، سرفه، اسهال، انواع انگل ها، زگيل  و ناراحتي هاي كليوي مورد استفاده قرار می گرفته است. اثرات ریحان در مطالعات جدید را از جمله می توان در درمان هاي پوستي، درد مفاصل، سیستم گوارشی، ادراری – تناسلی آن و همچنین اثر برسیستم تنفسی درمان برونشيت، سرفه، درد گوش و ورم سينوس ها، همچنین اثرات ضد ویروسی، ضد باکتری و قارچی ذکر کرد. پودر دانه ریحان باعث افزایش تیتر آنتی بادی و در نتیجه افزایش قدرت سیستم ایمنی شده است. همچنین اثر ضد التهابی و التیام زخم در لعاب دانه ریحان نیز ثابت شده است (11, 12).